Wielu psychologów podkreśla rolę pierw­szego kontaktu wzrokowego w wytwarzaniu się przywiązania między matką a dzieckiem. Przed wiekami nawiązanie tego kontaktu było łatwiejsze, gdyż kobiety, rodząc w pozycji kucznej, od samego początku widziały twarz swojego dziecka. Obserwując u matek określoną sekwencję gestów i ruchów skiero­wanych do nowonarodzonego dziecka, można przypuszczać, iż w pierwszym kontakcie dużą rolę odgrywa kontakt wzrokowy (Klaus, za: Kohnstamm, 1989). W procesie tworzenia się przywiązania istotne jest również wrodzone prefero­wanie przez niemowlę głosów żeńskich (Butterworth, 1997). Wykorzystują to opiekunowie, którzy chcąc wywołać reakcję pozytywną u niemowląt, mówią wyższym tonem (o wyższej częstotliwości). Etologowie sądzą, że wszystkie te biologiczne mechanizmy są podstawą tworzenia się przywiązania u człowieka. Bowlby w swojej książce Atlachment and loss (1969) podkreślił funkcję, jaką spełnia bezpośrednia bliskość matki w tworzeniu przywiązania do niej.