Etologia jako nauka zaistniała w latach trzydziestych naszego stulecia dzię­ki pracom dwóch wybitnych zoologów — Konrada Lorenza i Niko Tinbergena. Ich wczesne prace poświęcone były związkom między procesami ewolucyjnymi a zachowaniem zwierząt (Vasta,1995). Głównym przedmiotem badań tych autorów było zjawisko przywiązania, które ich zdaniem uwarunkowane było procesem wdrukowania w okresie krytycznym. Te prace Lorenza i Tinbergena ilotyczące zachowań zwierząt stały się podstawą do zastosowania praw etologii w wyjaśnieniu rozwoju człowieka. Jako pierwszy wykorzystał model etologiczny w odniesieniu do rozwoju dziecka lekarz i psychoanalityk Bowlby (1907-1990). Bowlby oraz inni etologowie podkreślają, iż noworodki ludzkie są bardzo bc/.radne w porównaniu z młodymi innych gatunków i potrzebują dużo więcej i zasu, aby samodzielnie się poruszać i zapewnić sobie pożywienie. Ponieważ byt małego dziecka jest zagrożony, gdy nie ma ono matki, w wyniku procesów ewo­lucyjnych matki i dzieci zostały wyposażone we wrodzone mechanizmy mające ii.i celu przeżycie potomstwa.