Jednym z podstawowych mechanizmów, z którym rodzi się ludzkie niemowlę jest szczególna wrażliwość na układ elementów przy­pominających twarz. Anderson (za: Kohnstamm, 1989) podaje, że już w 6. ty­godniu niemowlę uśmiecha się do maski przypominającej ludzką twarz. Początkowo dziecko zwraca uwagę na oczy, później wraz z wiekiem na oczy, nos i usta (Maurer, 1985, za: Vasta, 1995). Ten wrodzony mechanizm rozpoznawania twarzy nu na celu skupianie przez dziecko większej uwagi na przedstawicielach własnego gatunku. Aby utrzymać matkę blisko siebie i motywować ją do opieki, dziecko zostało jeszcze wyposażone w mechanizmy, jakimi są: płacz i uśmiech. Do momentu, kiedy dziecko zacznie raczkować, przez pierwsze 6,7 miesięcy może ono pozostawać blisko matki, jeżeli przyciągnie ją do siebie. Jedną z najlepszych metod jest płacz, który pojawia się już w momencie urodzin. Płacz nie tylko powoduje, że matka znajduje się blisko dziecka, ale również uruchamia biologiczne mechanizmy u matki, które jeszcze ściślej wiążą ją z dzieckiem. Pobudzenie przez płacz przysadki mózgowej powoduje zwiększenie wydzielania oksytocyny, która powiększając sutki, ułatwia dziecku ssanie (Kohnstamm, 1989). Także uśmiech odgrywa dużą rolę w procesie przywiązania.